5 października 2017 Dodaj komentarz

http://mukoszkola.pl/codziennosc-ucznia-chorego-na-mukowiscydoze/

Reklamy
Kategorie:Uncategorized

Bieg Po Oddech!!!

11 września 2017 Dodaj komentarz

Na potrzeby bloga, będąc dosłowną, zapytałam kilkoro z uczestników biegu co czują biorąc w nim udział . . .

Dawid: ogromna radość

Monika: poczucie wspólnoty

Magda: ,,to uczucie płynące z czynienia dobra . . .,,

. . . co czułam ja?

Po raz kolejny przekonałam się o tym, ile dobra wokół Nas. To budujące!

Dające motywację do walki po to, by za rok, w równie dobrej formie poprawić życiówkę na dystansie 5 km 🙂

W tym roku Bieg był wyjątkowy.

Wyjątkowy bo po raz pierwszy brała w nim udział moja córka. Będąc chorą pokonała ten dystans szybciej niż ja, osoba zdrowa. Zostawiła mnie w tyle pokazując determinację i ambicję.

JESTEŚMY Z NIEJ DUMNI!!!

Tego, co dzieje się podczas Biegu nie można opisać. Tam trzeba po prostu być. A kiedy się raz spróbuje, przyjeżdża się po raz kolejny . . . i kolejny . . .

Niech tych kilka zdjęć przekona czytających bloga do spotkania z Wiktorią za rok! Na trasie kolejnego Biegu Po Oddech 🙂

Kategorie:Radosne chwile

Wojna na bomby kredowe START!!! :)

13 sierpnia 2017 Dodaj komentarz
Kategorie:Radosne chwile, Wakacje

24 czerwca 2017 Dodaj komentarz

Więcej o całej akcji już jutro!!!

OBEJRZYJCIE KONIECZNIE!!!

Kategorie:Radosne chwile

UDAŁO SIĘ!!! :)

24 czerwca 2017 Dodaj komentarz

Tak, tak!!!

Dobrze czytacie!!!

UDAŁO SIĘ!!! UDAŁO!!!

Tomasz Kozłowski oddał zaplanowane 48 skoków ze spadochronem!!!

Ale było Mu mało 😉 Doskakał jeszcze 2!!! 🙂

Jak łatwo więc policzyć, w sumie wykonał aż 50 skoków!!! 50!!!

Każdy skok dedykowany był innej osobie lub organizacji.

Każdy miał zebrać pieniądze na konkretny cel.

DLA WIKTORII TOMASZ WYKONAŁ SKOK NR 8 ❤

Wielki Finał Projektu za Nami, akcja jednak TRWA!!!

Do 5 lipca można wesprzeć leczenie Wiktorii!!!

Liczę Kochani na Wasze wsparcie pod linkiem:

https://polakpomaga.pl/kampania/skok-8

 

Kategorie:Radosne chwile

13 czerwca 2017 Dodaj komentarz

TAK! Mam dziecko niepełnosprawne.
TAK! Potrzebuję zrozumienia bliskich.
TAK! Radzę sobie, ale CZASAMI potrzebuję pomocy.
NIE! Nie potrzebuję litości.
NIE! Nie chcę by mnie wyręczano.
NIE! Nie chcę słyszeć ,,JESTEŚ SILNA, DASZ RADĘ,,.
NIE! Nie chcę słyszeć ,,TY TO MASZ PRZECHLAPANE,,.
TAK! Pozwalam sobie na małe rozrywki.
TAK! Lubię dobrze wyglądać i działam w tym kierunku.
TAK! Rezygnuję z niektórych marzeń i planów dla dobra dziecka.
NIE! Nie poświęcam się . . . rezygnacja z części siebie nie jest poświęceniem, a naturalnym obowiązkiem rodzica.
TAK! Przeklinam, daję upust swoim trzymanym na wodzy długo nerwom.
I niech mnie nikt nie poucza, że mi nie wypada!
TAK! Mam chwile załamania i jak masz mnie pocieszać przez słowa typu ,,weź się w garść,, to daruj sobie! Ja wiem co mam robić!
TAK! Muszę czasem mieć podejście roszczeniowe, bo nic nie zdziałam dla dziecka.
NIE! Nie cofnęłabym czasu. Chyba że do dnia porodu 🙂
TAK! Mam świadomość swojej wartości, ale nie będę unosić się dumą gdy chodzi o dobro dziecka.
TAK! Chętnie innym pomogę. To, że mam sporo swoich obowiązków, nie znaczy że jestem bezużyteczna dla bliskich i przyjaciół.
TAK! Tak, zdarzyło mi się obwiniać niepełnosprawność dziecka za sytuację w jakiej jestem.
NIE! Nie mam wyrzutów sumienia, gdy zrobię coś tylko dla siebie. Już nie mam . . .
TAK! Daję sobie radę nie dlatego, że muszę a dlatego, że chcę ❤ ❤ ❤

. . . dziś wiem co ważne jest, dziś wiem . . .

1 czerwca 2017 Dodaj komentarz

W chwili, w której Cię urodziłam, moje serce zaczęło przebywać poza moim ciałem . . .

 

Kategorie:Przemyślenia